Δημήτρης Οικονόμου: Ομιλία στο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

Δημοσιεύθηκε: Δευτέρα 03 Ιούλ 2017 - 12:01

Τελευταία Ενημέρωση: 10:04

dimitris-oikonomou

Συντρόφισσες και σύντροφοι καλημέρα,

Το συνέδριο μας αυτές τις μέρες με έχει γεμίσει με αισιοδοξία. Με μια αισιοδοξία ότι έρχονται καλύτερες μέρες.
Μια αισιοδοξία που προκύπτει από το βασικό μήνυμα του συνεδρίου μας.

Από το μήνυμα ότι βάζουμε ένα τέλος.

Τέλος στην υποχώρηση των προοδευτικών πολιτών και πολιτικών.

Τέλος στην παραγραφή της ιστορίας.

Τέλος στην ασφάλεια της απουσίας.

Βάζουμε τέλος γιατί το κόστος της απουσίας μας είναι εξαιρετικά υψηλό. Και το κόστος αυτό το πληρώνουν κυρίως οι μη προνομιούχοι του σήμερα.

Η μεσαία τάξη της πατρίδας μας.

Η αφανής πλειοψηφία.

Ο νέος που παλεύει για να περάσει σε κάποιο πανεπιστήμιο. Ένα πανεπιστήμιο το οποίο θα πρέπει βέβαια να βρίσκεται κοντά στο πατρικό του για να μπορεί οικονομικά να παρακολουθήσει τη σχολή του. Την ίδια ώρα οι πιο προνομιούχοι συμμαθητές και φίλοι του φεύγουν στο εξωτερικό για σπουδές.

Και μετά;

Μετά αντιμέτωπος με το φάσμα της ανεργίας. Μια ανεργία που ξέρει ότι θα χτυπήσει έναν στους δύο.
Ακόμα και ο τυχερός που θα βρει κάποια απασχόληση πάλι στους μη προνομιούχους θα είναι. Με βασικό μισθό, αν είναι στους λίγους που ο εργοδότης του, του βάζει ένσημα. Αλλιώς μαύρη εργασία και βλέπουμε.

Αν πάλι είναι ελεύθερος επαγγελματίας το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος του θα πηγαίνει σε ασφαλιστικές εισφορές και φορολογία. Με ανταποδοτικές υπηρεσίες από τη πλευρά του κράτους κάθε μέρα και χειρότερες.

Αυτοί και πολλοί ακόμα. Δημόσιοι υπάλληλοι που τους κόβουν τους μισθούς και τους φορτώνουν όλα τα κακά της μοίρας μας. Ιδιωτικοί υπάλληλοι με τον καθημερινό φόβο της ανεργίας. Μικρομεσαίοι που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανούς τους κόπους μίας ζωής. Συνταξιούχοι που κάθε τρεις και λίγο τους κόβουν τις συντάξεις για να βγει μια εξίσωση που γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Όλοι αυτοί, οι αδύναμοι συμπατριώτες μας, οι μη προνομιούχοι του σήμερα, δεν έχουν άλλο χρόνο. Ούτε για πειραματισμούς αδέξιων, ούτε για ιδεοληψίες Δεξιών.
Είναι δικιά μας δουλειά να επαναφέρουμε τα πράγματα σε τροχιά κοινωνικής ασφάλειας.

Και για να τα καταφέρουμε θα πρέπει να δουλέψουμε μαζί με την κοινωνία.

Μαζί με τους μη προνομιούχους, μαζί με τη μεσαία τάξη, μαζί με την αφανή πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Οι ιδεολογικές μας αξίες, οι πολιτικές μας θέσεις, το πρόγραμμα μας θα δυναμώσουν όταν γίνουν κτήμα της κοινωνίας στην οποία απευθύνεται.
Όταν όλα τα παραπάνω γίνουν συλλογικό όραμα. Συλλογικό όραμα για να κάνουμε καλύτερη τη πατρίδα μας.

Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με τη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση.

Ποιος άραγε ευνοείται από αυτή;

Ποιους πλήττει η γραφειοκρατία και η διαφθορά; Όσους έχουν να πληρώσουν για να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις τους ή τους πολλούς οι οποίοι πρέπει να χάσουν το μεροκάματο τους για να καλύψουν τις αδυναμίες του κράτους;

Ποιους πλήττει η σημερινή κατάσταση στην εκπαίδευση και την υγεία; Αυτούς που έχουν την επιλογή για ιδιωτικές υπηρεσίες ή αυτούς που είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν το δημόσιο σύστημα;

Ποιους πλήττουν οι παράλογοι φόροι; Αυτούς που μπορούν να πληρώνουν εκατομμύρια για να βρίσκουν τις νόμιμες τρύπες φοροαποφυγής ή όσους δεν μπορούν να ξεφύγουν;

Σε αυτά και σε πολλά άλλα που περιγράφουν την σημερινή κακή μας κατάσταση εμείς αντιπαραβάλλουμε μια κοινωνία κανόνων.

Κανόνες για όλους χωρίς παραθυράκια για τους λίγους.
Κανόνες που θα υπηρετούν το κοινωνικό σύνολο και όχι ομάδες συμφερόντων.

Κανόνες που θα βάζουν την οικονομία στην υπηρεσία της κοινωνίας και όχι το αντίθετο.

Κανόνες που θα δίνουν σε όλους ίσες ευκαιρίες.

Συντρόφισσες και σύντροφοι είμαι πολύ αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε.
Είμαι αισιόδοξος γιατί αυτές τις μέρες στο συνέδριο μας είναι διάχυτη αυτή η αισιοδοξία. Αλλά για έναν επιπλέον λόγο. Εκτός από την αισιοδοξία είναι διάχυτη και η αποφασιστικότητα να δώσουμε αυτόν τον αγώνα όλοι μαζί με όλες μας τις δυνάμεις με έναν κοινό στόχο.

Να μεγαλώσουμε ξανά.

Να μεγαλώσουμε για να υπηρετήσουμε σαν παράταξη στα δύσκολα ακόμα μια φορά τον λαό και την πατρίδα.

Να γυρίσουμε τη σημερινή πολύ δύσκολη σελίδα της πατρίδας μας για να ονειρευτούμε ξανά. Να πιστέψουμε ξανά. Να δουλέψουμε ξανά.

Όλοι μαζί.

Εδώ μέσα αλλά κυρίως έξω.
Έξω από εδώ στην κοινωνία που περιμένει από εμάς.

Ήρθε η ώρα να τους βρούμε και μαζί να ανέβουμε ξανά εκεί που μας αξίζει.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Καλούς αγώνες.