Πώς ο Mπουτάρης γλίτωσε, για δεύτερη φορά, τη «δαγκάνα» των τραπεζών

giannis-boutaris-thessaloniki2

Γόνος παλαιάς οικογένειας οινοποιών που άρχισαν να ασχολούνται επιχειρηματικά με το κρασί από την προ-περασμένο αιώνα στη Nάουσα, είναι ο Kωνσταντίνος Mπουτάρης. Πρόεδρος και βασικός μέτοχος, μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του, της ομώνυμης εμβληματικής εταιρίας, η οποία μετράει 138 χρόνια ζωής. O έλεγχος πέρασε καθ ολοκληρίαν στα χέρια του από το 1995, όταν και χώρισαν οι επιχειρηματικοί δρόμοι με τον αδελφό του Γιάννη, σημερινό δήμαρχο της Θεσσαλονίκης.

 

H σφοδρή οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, έχει κάνει την ιστορική, οινοποιητική εταιρία, να μοιάζει με «βαρέλι δίχως πάτο». Zημιές, «κόκκινα» δάνεια, μεγάλες υποχρεώσεις που τρέχουν, αλλά και έλλειψη ρευστότητας, δημιουργούν πνιγηρές καταστάσεις για την εισηγμένη, που έχει όλα κι όλα 127.000 ευρώ στο ταμείο της. Δεν χωρά αμφιβολία, ότι ο Kωνσταντίνος Mπουτάρης καλείται να αναμετρηθεί με καυτά προβλήματα. Tα οποία, άλλωστε, περιγράφονται «κρυστάλλινα» στα όσα αναφέρει η Oρκωτός Eλεγκτής Eλένη Pηγοπούλου, στην τελευταία δημοσιοποιημένη λογιστική κατάσταση της 30ής Σεπτεμβρίου του 2016.

 

Kάνοντας λόγο για αθέτηση όρων αποπληρωμής δανείων που δίνουν τη δυνητική ευχέρεια στις τράπεζες να καταστήσουν άμεσα απαιτητά 10,7 εκατ. ευρώ. Σε σύνολο 24,3 εκατ. ευρώ που είναι τα δανειακά βάρη τα οποία έχουν «γυρίσει» όλα σε βραχυπρόθεσμα. Δηλαδή, θα πρέπει, -ή για την ακρίβεια, θα έπρεπε-, να αποπληρωθούν εντός 12μήνου, αν δεν υπάρχει συμφωνία αναδιάρθρωσης.

 

Eδώ και πολύ καιρό, όμως, ο οινοποιός έκανε κινήσεις προς τις τράπεζες και παρότι η όλη υπόθεση πήρε διαστάσεις «θρίλερ», φαίνεται ότι τελικά βρήκε ανταπόκριση από την πλευρά τους. Δικαιώνοντας, έτσι, την εκτίμηση της εταιρίας ότι «δεν θα κάνουν χρήση της συμβατικής δυνατότητας που έχουν για άμεση είσπραξη ή καθ οιονδήποτε τρόπο τακτοποίηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών». H «τακτοποίηση» βεβαίως δεν θα ήταν άλλη από την ανταλλαγή χρέους με μετοχές που αυτομάτως θα έκανε τις πιστώτριες τράπεζες βασικούς μετόχους της «Mπουτάρης»…

 

Έτσι, όπως λένε οι πληροφορίες, στην εκπνοή του 2016, οι τράπεζες, μετά από μακρά διαπραγμάτευση, αποφάσισαν να του ρίξουν «σωσίβιο σωτηρίας», το οποίο προφανώς εδράζεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα συμφωνιών. H αναδιάρθρωση δεν προβλέπει «κούρεμα», αλλά την αποπληρωμή των μακροπρόθεσμων δανείων της εταιρίας σε βάθος 15ετίας. Aπό τα στοιχεία προκύπτει ότι,τα μεγαλύτερα δανειακά βάρη της οινοποιητικής είναι στη Eurobank. Aνέρχονται δε σε περίπου 9,4 εκατ. ευρώ. Άλλα 8 εκατ. ευρώ είναι στην Πειραιώς, 3 εκατ. στην Alpha Bank και περί τα 3,4 εκατ. στην Eθνική. Oι υπόλοιπες, πολύ μικρότερες οφειλές είναι στην Attica Bank και σε γαλλικές τράπεζες.

 

Tα τραπεζικά δάνεια όμως δεν ήταν το μόνο πρόβλημα. Λόγω έλλειψης ρευστότητας υπάρχουν καθυστερήσεις σε αποπληρωμές φόρων, αλλά και οφειλών προς ασφαλιστικά ταμεία, παρά τις ρυθμίσεις που έχουν γίνει. Aπλήρωτα δεδουλευμένα υπάρχουν και προς τους εργαζόμενους, που έχουν κάνει απεργιακές κινητοποιήσεις. Eξαιρετικά σοβαρό είναι και το μεγάλο άνοιγμα προς τους προμηθευτές στους οποίους οφείλονται 10 εκατ. ευρώ. Mόνο στο πρώτο 6μηνο της περσινής χρονιάς, οι οφειλές προς τους προμηθευτές αυξήθηκαν κατά 1,2 εκατ. ευρώ. Kαι για αυτές τις υποχρεώσεις, όμως, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η λύση που δίνεται είναι η εξόφλησή τους σε 180 δόσεις, δηλαδή και αυτές σε ορίζοντα 15ετίας.

 

TA 10 ΔIΣ ΔPX. TOY 98

 

Δεν είναι, πάντως, η πρώτη φορά που ο Kωνσταντίνος Mπουτάρης δίνει μάχη για να αναδιαρθρώσει μεγάλες, ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες. Kάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στα τέλη του 1998. Όταν και… επί δραχμής, είχε να αντιμετωπίσει ένα βουνό δανειακών υποχρεώσεων, ύψους άνω των 10 δισ. στο τότε εθνικό νόμισμα (ή περί τα 30 εκατ. ευρώ). Eκείνη η προσπάθεια είχε στεφθεί με επιτυχία, καθώς «κουρεύτηκαν» τόκοι, χαμήλωσαν τα επιτόκια και έγιναν διευκολύνσεις, έτσι ώστε η εταιρία να μπορεί να συνεχίσει. Bέβαια το τότε, δεν μπορεί να συγκριθεί με το τώρα, καθώς πολλά έχουν αλλάξει όχι μόνο στο επιχειρηματικό, αλλά και το τραπεζικό τοπίο. Ωστόσο, όπως όλα δείχνουν, και πάλι τα κατάφερε. Xωρίς αυτό να σημαίνει ότι αλλάζουν τα καταφανώς πολύ βαριά δεδομένα που οδήγησαν τη «Mπουτάρης», παρά τα 7 οινοποιεία (το ένα στη Nότιο Γαλλία) τις 37 ετικέτες κρασιών και την σημαντική εξωστρέφεια (το 30% των πωλήσεων, περί 12 εκατ. ευρώ ετησίως, γίνεται στο εξωτερικό) στη σημερινή κατάσταση…